Restrictieve longaandoening
Karakteristiek patroon van een lage FVC met naar verhouding hoge volumestroom, waardoor een puntmutsachtig beeld ontstaat. FEV1 en FVC zijn beide sterk verminderd, maar de FEV1/FVC verhouding is normaal of zelfs verhoogd. Het kan aanbeveling verdienen om een bepaling van de totale longcapaciteit te verrichten als extrathoracale oorzaken van een restrictieve aandoening onwaarschijnlijk zijn. Bij verdenking op pathologische veranderingen in het longparenchym heeft het zin een diffusiebepaling aan te vragen, daar de TL,CO bij interstitiële afwijkingen gestoord is.
In de huisartsenpraktijk zijn restrictieve stoornissen zeldzaam. Bij slechts een klein deel van de patiënten bij wie op grond van FEV1 en FVC aan een restrictieve longaandoening wordt gedacht kan bij verwijzing naar een ziekenhuis het vermoeden worden bevestigd door bepaling van de statische longvolumes. Overweeg een restrictief syndroom daarom alleen als de spirometrische bevindingen passen bij de klinische verschijnselen van een restrictief syndroom. Gebruik als vuistregel dat longvolumes ter bevestiging van verdenking op een restrictieve aandoening alleen maar bepaald dienen te worden als FEV1%FVC > 55% en FVC%pred < 85%. Deze regel heeft 96% sensitiviteit voor een te lage TLC en 98% negatieve pvoorspellende waarden voor het uitsluiten van restrictie (Glady).
| Zie ook: | Klinische oorzaken van een restrictief syndroom |
| Bevestigen van een restrictieve aandoening | |
| Globale oorzaken van een te kleine VC | |
| Restrictieve ventilatoire stoornissen in de kindergeneeskunde |
Prevalentie van restrictieve aandoeningen en geringe kosten-effectiviteit van diagnostisch onderzoek:
Aaron SD, Dales RE, Cardinal P. How accurate is spirometry at predicting restrictive pulmonary impairment? Chest 1999; 115: 869-873.
Glady CA, Aaron SD, Lunau M, Clinch J, Dales RE. A spirometry-based algorithm to direct lung function testing in the pulmonary function laboratory. Chest 2003; 123: 1939–1946.