Invloed adem inhouden
Bij de inademing tot het niveau van de TLC worden longen en luchtwegen gerekt; worden zij vervolgens gerekt gehouden, dan verkorten zij weer enigszins, een fenomeen dat als hysterese te boek staat. Een snel uitgevoerde inademing leidt tot een hogere effectieve elastische retractiedruk van de long, in tegenstelling tot een langzaam uitgevoerde inademing met een pauze op het niveau van de TLC: een manoeuvre die met stress relaxatie gepaard gaat. Verschillen in de snelheid waarmee de inademing wordt uitgevoerd en de long gerekt wordt gehouden, en verschillen in de hysterese van longen en luchtwegen, hebben een niet te verwaarlozen invloed op de maximale expiratoire volumestroom. Bij patiënten met luchtwegobstructie worden deze effecten het meest uitgesproken gezien. Vandaar dat vooral bij hen de piekflow en andere geforceerde expiratoire flows, maar ook het FEV1, vele procenten hoger uitvalt als zij direct na de diepe inademing uitademen, dan als zij een pauze op het niveau van de TLC inlassen Dit aspect dient gestandaardiseerd te worden door de patiënt te instrueren na de maximaal diepe inademing direct geforceerd uit te ademen.
- Mialon P, Barthélémy L, Sébert P. Effects of maximal breath holding on maximal expiratory flows. Eur Respir J 1989, 2: 340-343.
- D’Angelo E, Prandi E, Milic-Emili J. Dependence of maximal flow-volume curves on time course of preceding inspiration. J Appl Physiol 1993; 75: 1155-1159.
- D’Angelo E, Prandi E, Marazzini L, Milic-Emili J. Dependence of maximal flow-volume curves on time course of preceding inspiration in patients with chronic obstructive pulmonary disease. Am J Respir Crit Care Med 1994; 150: 1581-1586.