Word een
Expert in Spirometrie

Manoeuvre leidt tot luchtwegobstructie of bronchusverwijding

Partiële en maximale expiratoire flow-volume curven

Een diepe inademing kan zowel tot luchtwegverwijding als tot luchtwegvernauwing leiden (ref. 1). Dit berust o.a. op verschillen in hysterese van de grotere lucht­wegen en van longweefsel, inclusief kleine luchtwegen, en blijkt vaak door flow-volume gegenereerd na een gewone inademing (partiële expiratoire flow-volume curve: PEFV) te vergelijken met die begonnen vanaf TLC-niveau (maximale expiratoire flow-volume curve: MEFV). Bij “gezonden” vallen de curven vrijwel over elkaar heen, bij patiënten is de volumestroom van de FVC manoeuvre hoger (luchtwegverwijding) dan wel lager (luchtwegvernauwing) dan van de partiële curve.

Bij luchtwegobstructie veroorzaakt door een ontstekingsproces in kleinere luchtwegen overweegt de hysterese van de long over die van de luchtwegen en leidt een diepe inademing tot bronchusvernauwing; dit is gecorreleerd met de activiteit van het ontstekingsproces (ref. 2). ; na geïnduceerde luchtwegobstructie (allergeen-, koude-, histamine- of metacholineprovocatie) is de luchtweghysterese groter dan die van de long en treedt luchtwegverwijding op: gecontraheerd spierweefsel bereikt na te zijn uitgerekt slechts langzaam de oorspronkelijke spiertonus. Over basale factoren die een rol spelen bij bronchiale hyperreactiviteit is elders meer te vinden.

Ref. 1 - Diepe inademing en luchtwegdoorgankelijkheid

  1. Nadel JA, Tierney DF. Effect of previous deep inspiration on airway resistance in man. J Appl Physiol 1961; 16: 717-719.
  2. Gimeno F, Berg WC, Sluiter HJ, Tammeling GJ. Spirometry-induced bronchial obstruction. Am Rev Respir Dis 1972; 105: 68-74.
  3. Fish JE, Peterman VI, Cugell DW. Effect of deep inspiration on airway conduction in subjects with allergic rhinitis and allergic asthma. J Allergy Clin Immunol 1977; 60: 41-46.
  4. Gayrard P, Orehek J, Grimaud C, Charpin J. Mechanism of the bronchoconstrictor effects of deep inspiration in asthmatic patients. Thorax 1979; 34: 234-240.
  5. Orehek J, Charpin J, Velardocchio JM, Grimaud C. Bronchomotor effect of bronchoconstriction-induced deep inspirations in asthmatics. Am Rev Respir Dis 1980; 121: 297-305.
  6. Fish JE, Ankin MG, Kelly JF, Peterman VL. Regulation of bronchomotor tone by lung inflation in asthmatic and non-asthmatic subjects. J Appl Physiol 1981; 50: 1079-1086.
  7. Orehek J, Nicoli MM, Delpierre S, Beaupré A. Influence of the previous deep inspiration on the spirometric measurement of provoked bronchoconstriction in asthma. Am Rev Respir Dis 1981; 123: 269-272.
  8. Beaupré A, Orehek J. Factors influencing the bronchodilator effect of a deep inspiration in asthmatic patients with provoked bronchoconstriction. Thorax 1982; 37: 124-128.
  9. Zamel N, Hughes D, Levison H, Fairshter RD, Gelb AF. Partial and complete maximum expiratory flow-volume curves in asthmatic patients with spontaneous bronchospasm. Chest 1983; 83: 35-39.
  10. Hida W, Arai M, Shindoh C, Liu Y-N, Sasaki H, Takishima T. Effect of inspiratory flow rate on bronchomotor tone in normal and asthmatic subjects. Thorax 1984; 39: 86-92.
  11. Sterk PJ, Daniel EE, Zamel N, Hargreave FE. Limited bronchoconstriction to methacholine using partial flow-volume curves in non-asthmatic subjects. Am Rev Respir Dis 1985; 132: 272-277.
  12. Zamel N. Partial flow-volume curves. Bull Europ Physiopathol Respir 1984; 20: 471-475.
  13. Berry RB, Fairshter RD. Partial and maximal expiratory flow-volume curves in normal and asthmatic subjects before and after inhalation of metaproterenol. Chest 1985; 88: 697-702.
  14. Burns CB, Taylor WR, Ingram RH. Effects of deep inhalation in asthma: relative airway and parenchymal hysteresis. J Appl Physiol 1985; 59: 1590-1596.
  15. Fairshter RD. Airway hysteresis in normal subjects and individuals with chronic airflow obstruction. J Appl Physiol 1985; 58: 1505-1510.
  16. Fairshter RD. Effect of deep inspiration on expiratory flow in normals and patients with chronic obstructive lung disease. Bull Europ Physiopathol Respir 1986; 22: 119-125.
  17. Pichurko BM, Ingram RH. Effects of airway tone and volume history on maximal expiratory flow in asthma. J Appl Physiol 1987; 62: 1133-1140.
  18. Lim TK, Pride NB, Ingram RH. Effects of volume history during spontaneous and acutely induced airway obstruction in asthma. Am Rev Respir Dis 1987; 135: 591-596.
  19. Mialon P, Barthélémy L, Sébert P. Effects of maximal breath holding on maximal expiratory flows. Eur Respir J 1989; 2: 340-343.
  20. Wheatley JR, Paré PD, Engel LA. Reversibility of induced bronchoconstriction by deep inspiration in asthmatic and normal subjects. Eur Respir J 1989; 2: 331-339.
  21. Malo J, L’Archevèque J, Cartier A. Comparative effects of volume history on bronchoconstriction induced by hyperventilation and methacholine in asthmatic subjects. Eur Respir J 1990; 3: 639-643.
  22. Ingram RH. Physiological assessment of inflammation in the peripheral lung of asthmatic patients. Lung 1990; 168: 237-247.
  23. Duggan CJ, Chan J, Whelan AJ, Berend N. Bronchodilation induced by deep breaths in relation to transpulmonary pressure and lung volume. Thorax 1990; 45: 93-934.
  24. Pellegrino R, Wilson O, Jenouri G, Rodarte JR. Lung mechanics during induced bronchoconstriction. J Appl Physiol 1996; 81: 964-975.

Ref. 2 - Luchtweg- en longhysterese

  1. Ingram RH. Physiological assessment of inflammation in the peripheral lung of asthmatic patients. Lung 1990; 168: 237-247.

Top pagina | | | ©Philip H. Quanjer