Luchtwegdoorgankelijkheid en longvolume
De long gedraagt zich als een veer die in de borstholte is uitgespannen. Door diafragma en tussenribspieren wordt de borstholte tijdens de inademing vergroot en de long opgerekt. Omdat de veerkrachtige long zich tegen oprekken verzet, neemt bij vergroten van het longvolume de transpulmonale druk (het drukverschil over de long) toe. De long wordt dus opgerekt doordat de druk in de pleuraholte (Ppl) daalt ten opzichte van de alveolaire druk (Palv), zoals ook bij een opgeblazen ballon de uitwendige druk lager is dan de inwendige.
Het verschil tussen de beide drukken komt op rekening van de elastische retractiedruk van de long (PL,el):
Palv - Ppl = PL,el
Wordt na een diepe inademing de adem ingehouden met open glottis, dan is in alle luchtwegen (Pbr) en in de alveolaire ruimte de druk gelijk aan die in de buitenlucht, nl. gelijk aan de barometerdruk (Pbar) en de druk aan de mond (Pmo), en zal er dus geen gasstroom zijn:
Pbar = Pmo = Pbr = Palv
De druk buiten alle luchtwegen is die van de pleuraholte. Deze druk is lager dan in de luchtweg met een bedrag dat gelijk is aan PL,el.
Intrathoracale luchtwegen worden dus opgerekt, en wel meer naarmate de long zich stijver gedraag en een grotere PL,el genereeert. Ademen we uit naar steeds lager longvolume, dan wordt de veerkrachtige long ontspannen en wordt PL,el lager: de luchtweg wordt minder opgerekt, o.m. via elastische aanhechtingen. Vandaar dat de luchtwegdiameter het grootste is bij hoog longvolume, en het laagste bij laag longvolume. De stromingsweerstand in luchtwegen is dus het grootst bij laag longvolume. Bij volwassenen wordt de long door verouderingsprocessen geleidelijk slapper, zodat met toenemende leeftijd de 
luchtweg wat minder wordt opgerekt. Bij longemfyseem gedraagt de long zich als een slappere veer en worden de luchtwegen dus minder dan normaal opgerekt.