Word een
Expert in Spirometrie

Geforceerde uitademing

Laden van de Flash animatie kan even duren (84 KB). (animatie tijdelijk met Engelse tekst)

Ademen we eerst diep in en vervolgens zo hard mogelijk uit, dan wordt door de op de pleuraholte en long uitgeoefende kracht de druk in de pleuraholte en alveolaire ruimte sterk boven de barometerdruk verhoogd, zodat gas uit de long gaat stromen. Als gas stroomt moet weerstand worden overwonnen; dat kost energie, hetgeen zich uit in een drukverval. Het drukverval (ΔP) is evenredig met de te overwinnen luchtwegweerstand (Raw) en de volumestroom (V'):

ΔP = V'·Raw

Gaan we van de alveolus via de luchtweg naar de mond, dan is eerst de druk hoog (Palv), in de bronchus wordt hij voortdurend lager (Pbr) tot deze bij de mond gelijk is geworden aan de barometerdruk (Pbar). Aan de buitenkant van de luchtweg is de druk binnen de thorax voortdurend gelijk aan de pleuradruk, buiten de thorax ten naaste bij gelijk aan de barometerdruk.

We hebben dus tijdens een geforceerde uitademing in de thorax buiten de luchtweg voortdurend een hoge pleuradruk, in de luchtweg een steeds verder afnemende druk. We kunnen de intrathoracale luchtweg in drie zones verdelen:

1. Een stuk het dichtst bij de alveoli gelegen waar de druk in de luchtweg hoger is dan daarbuiten: door het drukverschil wordt de luchtweg open gehouden.
2. Een punt waar intra- en extrabronchiale druk precies aan elkaar gelijk zijn (“equal pressure point”); het drukververlies van de alveolus is gelijk aan PL,el. Het drukverliest tot dit punt is Palv – Pbr = Palv – Ppl = PL,el.
3. Een deel het dichtst naar de mond toe gelegen waar de druk in de luchtweg lager is dan daar buiten: de luchtweg zal worden samengedrukt.

Het samendrukken van de luchtweg tijdens een geforceerde uitademing vindt in ieder geval plaats in de trachea. De kraakbeenringen daar zijn hoefijzervormig. Aan de rugzijde is een gemakkelijk vervormbare membraan (pars membranacea) aanwezig, die bij een gering drukverschil naar binnen stulpt. Daarbij wordt het buigzame kraakbeen mee vervormd, zodat van de luchtweg slechts een spleetvormige opening over blijft. In deze smoorklep wordt de stroomsnelheid gelimiteerd, zoals ook bij een waterval, de stroom onafhankelijk is van het hoogteverschil. Het mechanisme van het ontstaan van de smoorklep is te zien in bijgaande animatie.